Główne założenia metody komunikacyjnej

• Język jest narzędziem komunikacji a nie tylko zbiorem słów i reguł gramatycznych. Wszelka komunikacja ma określony cel społeczny i obejmuje szerokie spektrum funkcji (uzyskiwanie informacji, przepraszanie, wyrażanie opinii itp.) i pojęć.
• Nauczany materiał językowy ma odniesienie do konkretnych tematów i sytuacji (zakupy/hobby/wymiana informacji). Ćwiczenia uwzględniają potrzeby i zainteresowania słuchaczy.
• Ćwiczenia wykonywane na zajęciach są opracowane w taki sposób, by słuchacze używali języka obcego w sposób komunikatywny, w kontekstach, jakie mogą napotkać w sytuacjach życia codziennego - np. w czasie pobytu za granicą.
• Nacisk na kreatywne ćwiczenia promujące spontaniczność i improwizację - zamiast monotonnych powtórzeń.
• Nacisk na aktywne uczenie się - poprzez pracę w parach i grupach - oraz na język mówiony i rozumienie ze słuchu. Maksymalizacja kontaktu z językiem zwiększa płynność i ułatwia ekspresję.
• Błędy są nieodłączną częścią procesu uczenia się języka obcego, zaś ich korekta stwarza dodatkowe możliwości uczenia się. Niemniej jednak, korekta błędów odbywa się w sposób dyskretny, bez przerywania wypowiedzi (nauczyciel omawia błędy po jej zakończeniu). Treść ma zasadniczo przewagę nad formą.
• Podejście komunikacyjne nie ogranicza się jedynie do mówienia. Duży nacisk kładziony jest również na czytanie i pisanie, tak, aby słuchacze doskonalili wszystkie cztery umiejętności językowe. Słuchacze wykonują ćwiczenia wymagające czytania, podsumowywania, tłumaczenia, omawiania i dyskusji, dzięki czemu sprawniej posługują się językiem.
• Skuteczna komunikacja jest w dużym stopniu uzależniona od znajomości gramatyki, lecz nauczanie reguł gramatycznych odbywa się w sposób mniej systematyczny, na zasadzie „gramatyka jako narzędzie w procesie komunikacji”, raczej niż „gramatyka dla gramatyki”.
• Przyswajanie języka nie jest pasywnym doświadczeniem, lecz odbywa się poprzez intensywny kontakt oraz aktywne posługiwanie się tym językiem.
• Proces nauczania jest personalizowany, czyli adaptowany do potrzeb i zainteresowań słuchaczy. Odnoszenie materiału językowego do doświadczeń i zainteresowań słuchaczy daje lepsze efekty edukacyjne.
• Nauczanie żywego języka, używanego jako narzędzia komunikacji - z uwzględnieniem idiomów i różnych rejestrów językowych, w tym również slangu.
• Dobór autentycznych, aktualnych materiałów i interesujących tematów.